خرید استرادل چیست و چطور موقعیت مناسب پیدا کنیم؟

ساختار موقعیت

برای ساخت خرید استرادل:

• 1 اختیار خرید (Call) می‌خرید.
• 1 اختیار فروش (Put) با همان قیمت اعمال و معمولاً همان سررسید می‌خرید.

برای هر دو قرارداد قیمت اختیار (پرمیوم) پرداخت می‌کنید. مجموع این دو پرمیوم، هزینه اولیه استراتژی است.

اگر قیمت دارایی پایه به مقدار زیادی افزایش پیدا کند، اختیار خرید ارزش می‌گیرد. اگر قیمت به مقدار زیادی کاهش پیدا کند، اختیار فروش ارزش می‌گیرد. بنابراین جهت حرکت از ابتدا تعیین‌کننده نیست؛ اندازه حرکت اهمیت بیشتری دارد.

چه زمانی مناسب است و چه زمانی نه

از نظر قیمت، استرادل زمانی معنا پیدا می‌کند که انتظار حرکت قابل توجهی داشته باشید اما جهت آن برایتان روشن نباشد.

اگر قیمت در نزدیکی قیمت اعمال باقی بماند، هر دو اختیار ممکن است بخش زیادی از ارزش زمانی خود را از دست بدهند و موقعیت به زیان برسد.

از نظر نوسان، این استراتژی معمولاً از افزایش نوسان منتفع می‌شود، زیرا هر دو پایه خریداری شده‌اند. در مقابل، افت نوسان می‌تواند ارزش هر دو قرارداد را کاهش دهد.

زمان وقوع حرکت نیز مهم است. یک حرکت بزرگ که زودتر اتفاق می‌افتد با همان حرکت در نزدیکی سررسید الزاماً اثر یکسانی بر ارزش قراردادها ندارد.

سود، زیان و نقطه‌ی سربه‌سر

بیشترین زیان برابر مجموع پرمیوم پرداختی برای دو اختیار است:

بیشترین زیان = پرمیوم اختیار خرید + پرمیوم اختیار فروش

بیشترین سود در سمت صعودی سقف نظری ندارد، زیرا قیمت دارایی پایه از نظر نظری می‌تواند به رشد ادامه دهد. در سمت نزولی، سود محدود به حالتی است که قیمت دارایی پایه به صفر برسد.

نقطه‌ی سربه‌سر بالایی:

قیمت اعمال + مجموع پرمیوم‌ها

نقطه‌ی سربه‌سر پایینی:

قیمت اعمال − مجموع پرمیوم‌ها

در سررسید باید قیمت از یکی از این دو نقطه عبور کند تا نتیجه نهایی وارد محدوده سود شود.

یک مثال عددی

این اعداد فرضی‌اند.

فرض کنید قیمت اعمال هر دو قرارداد 1,000 و اندازه قرارداد 1,000 سهم است:

• پرمیوم اختیار خرید: 100
• پرمیوم اختیار فروش: 90

بیشترین سود در سمت صعودی سقف مشخصی ندارد؛ بنابراین یک درصد ثابت برای «بیشترین سود» قابل محاسبه نیست.

اگر قیمت در سررسید 1,300 باشد:

1,300 − 1,000 = 300 ارزش ذاتی اختیار خرید

300 − 190 = 110 سود خالص به‌ازای هر سهم

110 × 1,000 = 110,000 سود کل

یعنی 110,000 سود.

در حالت نظری رسیدن قیمت به صفر:

1,000 − 190 = 810 سود به‌ازای هر سهم

810 × 1,000 = 810,000

وجه تضمین

خرید استرادل وجه تضمین نیاز ندارد، زیرا هر دو قرارداد آن موقعیت خرید هستند و خریدار پرمیوم هر دو اختیار را در زمان ایجاد موقعیت پرداخت می‌کند.

اثر گذشت زمان و تغییر نوسان

گذشت زمان معمولاً فشار منفی بر این استراتژی وارد می‌کند، زیرا هر دو اختیار دارای ارزش زمانی هستند و با نزدیک شدن به سررسید این بخش می‌تواند کاهش پیدا کند.

افزایش نوسان معمولاً ارزش هر دو اختیار را بالا می‌برد و کاهش نوسان می‌تواند ارزش آنها را کاهش دهد. به همین دلیل ممکن است حتی بدون حرکت محسوس دارایی پایه، ارزش کل استرادل تغییر کند.

خطاهای رایج

1. تصور اینکه هر حرکت کوچک قیمت برای جبران هزینه دو پرمیوم کافی است.
2. نادیده گرفتن فاصله زیاد دو نقطه‌ی سربه‌سر از قیمت اعمال.
3. کم‌اهمیت دانستن اثر گذشت زمان بر هر دو قرارداد خریداری‌شده.
4. انتخاب یکی از پایه‌ها با نقدشوندگی پایین و دشوار شدن اجرای کل موقعیت.
5. تمرکز صرف بر جهت احتمالی حرکت به‌جای اندازه حرکت موردنیاز.

چطور موقعیت خوب پیدا کنیم

برای استرادل، نقدشوندگی هر دو قرارداد مهم است. فاصله قیمت خرید و فروش در هر دو پایه نیز می‌تواند هزینه واقعی ورود را افزایش دهد.

زمان تا سررسید باید همراه با مجموع پرمیوم‌ها بررسی شود. زمان بیشتر ممکن است فرصت بیشتری برای حرکت دارایی پایه ایجاد کند، اما قیمت قراردادها نیز می‌تواند بالاتر باشد.

نسبت سود به زیان در این استراتژی ثابت و متقارن نیست؛ بنابراین بهتر است سناریوهای مختلف قیمت را بررسی کنید و ببینید چه مقدار حرکت برای جبران هزینه اولیه لازم است.

صفحه‌ی استراتژی‌های دکتر آپشن استرادل‌های قابل اجرا را با داده‌ی زنده بازار فهرست می‌کند و سود و زیان، نقطه‌های سربه‌سر، وجه تضمین و فیلترهای دلخواه را نمایش می‌دهد. در این استراتژی، فاصله هر دو نقطه‌ی سربه‌سر از قیمت فعلی دارایی پایه معیار ویژه‌ای است، زیرا مستقیماً نشان می‌دهد بازار تا سررسید چه مقدار باید در یکی از دو جهت حرکت کند تا هزینه دو پرمیوم جبران شود.

پرسش‌های پرتکرار

استراتژی‌های مرتبط