موقعیت خرید و موقعیت فروش
Long یعنی خریدار قرارداد هستید و Short یعنی فروشنده‌ی آن.
توضیح
این دو واژه جهت معامله را می‌گویند، نه نوع قرارداد را. با دو نوع قرارداد، چهار موقعیت پایه ساخته می‌شود: خرید اختیار خرید (Long Call)، فروش اختیار خرید (Short Call)، خرید اختیار فروش (Long Put) و فروش اختیار فروش (Short Put).
خریدار پرمیوم می‌پردازد و حق دارد؛ بیشترین زیانش همان پرمیوم است. فروشنده پرمیوم می‌گیرد و تعهد دارد؛ بیشترین سودش همان پرمیوم است و باید وجه تضمین بگذارد.
Long لزوماً به معنی دیدگاه صعودی نیست: خریدار اختیار فروش در موقعیت Long است، ولی از پایین آمدن سهم سود می‌برد.
مثال
اختیار فروشی را 100 تومان می‌فروشید. شما در موقعیت Short Put هستید: 100 تومان گرفته‌اید و متعهدید اگر خریدار اعمال کند، سهم را به قیمت اعمال از او بخرید.
کجا کامل توضیح داده شده است
واژه‌های مرتبط
این تعریف آموزشی است و توصیه به خرید یا فروش هیچ قراردادی نیست. در مثال‌ها کارمزد معاملات حساب نشده است.