جلسه 7: زوال زمانی (Time Decay)
در این جلسه
در جلسهی هفتم، زوال زمانی (Time Decay) بررسی میشود: اثر کم شدن زمان باقیمانده تا سررسید بر ارزش قرارداد اختیار معامله. پرمیوم از ارزش ذاتی و ارزش زمانی ساخته میشود؛ اگر بقیهی عوامل ثابت بمانند، گذشت زمان ارزش زمانی را کم میکند، حتی اگر قیمت دارایی پایه تکان نخورد. در سررسید ارزش زمانی صفر میشود و ارزش قرارداد همان ارزش ذاتی آن است.
مباحث اصلی این جلسه:
- مرور ارزش ذاتی اختیار خرید و اختیار فروش و اثر قیمت دارایی پایه و قیمت اعمال بر آن، با مثال عددی.
- چرا ارزش زمانی وجود دارد: فرصت باقیمانده برای حرکت قیمت دارایی پایه و احتمال عوض شدن وضعیت قرارداد؛ نقش زمان تا سررسید و نوسانپذیری.
- مقایسهی نمودار قیمت اختیار خرید در فاصلهی چهار، سه، دو و یک ماه تا سررسید و جدا کردن کاهش ارزش زمانی از تغییر ارزش ذاتی.
- خطی نبودن زوال زمانی و تندتر شدن آن نزدیک سررسید، بهویژه برای قراردادهای ATM؛ معرفی مقدماتی تتا بهعنوان حساسیت قیمت اختیار به گذشت زمان.
- مقایسهی ارزش زمانی در قراردادهای ATM، در سود و در زیان: بیشترین ارزش زمانی نزدیک قیمت اعمال است، در قراردادهای عمیقاً در سود سهم ارزش ذاتی بیشتر است، و ارزش قراردادهای در زیان تماماً ارزش زمانی است.
- اثر زوال زمانی بر دو طرف معامله: با ثابت ماندن بقیهی عوامل، به زیان خریدار اختیار و به سود فروشنده است؛ برای خریدار، زمان کافی تا سررسید و سرعت حرکت مورد انتظار دارایی پایه اهمیت دارد.
در مثال پایانی، اختیار خریدی با قیمت اعمال 25,000 ریال و قیمت ثابت دارایی پایه 27,000 ریال بررسی میشود. ارزش ذاتی 2,000 ریالی ثابت میماند، اما ارزش زمانی در فاصلههای 60، 30 و 10 روز تا سررسید کم میشود و در سررسید به صفر میرسد. این مثال نشان میدهد که تحلیل جهت حرکت سهم بهتنهایی کافی نیست و زمان باقیمانده هم در نتیجهی معامله نقش دارد.
این ویدیو آموزشی است و توصیه به خرید یا فروش هیچ قراردادی نیست. فهرست کامل دوره در مرکز آموزش، راهنمای مکتوب استراتژیها در راهنمای استراتژیها و مقررات در قواعد بازار.